محاصره طلا ؛ به‌روزرسانی پیش‌بینی قیمت اونس

به گزارش بازار مشترک؛ بازار جهانی طلا هفته گذشته را با تشدید فشار فروش پشت سر گذاشت؛ فشاری که در معاملات جمعه، ۳۰ اکتبر، شدت گرفت و قیمت نقدی اونس را به حدود ۳ هزار و ۸۸۱ دلار رساند. 
رویترز افت قیمت در آن مقطع را ۳.۵ درصد اعلام کرد؛ عقب‌نشینی‌ای که طلا را به پایین‌ترین سطح از اکتبر سال گذشته کشاند. این قیمت مربوط به معاملات اواخر جمعه است و نباید آن را با نرخ تسویه قراردادهای آتی یکسان گرفت.
اهمیت تحولات هفته گذشته صرفاً در شکسته‌شدن یک مرز قیمتی نبود. طلا در شرایطی زیر فشار قرار گرفت که نگرانی‌های اقتصادی و سیاسی همچنان پابرجاست؛ وضعیتی که نشان می‌دهد تقاضا برای پناهگاه امن، همیشه بر نیاز سرمایه‌گذاران به نقدینگی و جذابیت دارایی‌های بهره‌دار غلبه نمی‌کند. 
اکنون پرسش اصلی برای هفته معاملاتی دوم تا ششم نوامبر، برابر با ۱۱ تا ۱۵ آبان، این است که کدام‌یک از این نیروها دست بالا را خواهد داشت.
چرا تورم این بار به زیان طلا تمام شد؟
یکی از عوامل فشار بر طلا، تقویت نگرانی درباره تداوم سیاست پولی سخت‌گیرانه در آمریکا بود. 
گزارش‌های پایان هفته از رشد اقتصادی ضعیف‌تر از انتظار و افزایش فشارهای تورمی حکایت داشتند؛ ترکیبی که احتمال افزایش دوباره نرخ بهره را در نگاه معامله‌گران زنده نگه داشت. هم‌زمان، افزایش بهای نفت نیز نگرانی از ماندگاری تورم را تشدید کرد. 
از منظر تحلیلی، تورم دو مسیر متفاوت برای اثرگذاری بر طلا دارد. کاهش قدرت خرید پول می‌تواند تقاضای حفظ ارزش دارایی را بالا ببرد، اما اگر واکنش بانک مرکزی به تورم، افزایش نرخ بهره باشد، هزینه نگهداری طلای بدون سود نیز بیشتر می‌شود. 
در هفته گذشته، رفتار قیمت نشان داد بازار بیشتر بر مسیر دوم متمرکز بوده است؛ بنابراین برای بازگشت پایدار اونس، صرف انتشار خبر تورمی کافی نیست و باید برداشت معامله‌گران از واکنش فدرال‌رزرو نیز تغییر کند.
وقتی سرمایه‌گذاران حتی طلا را می‌فروشند
موج فروش جمعه تنها به بازار فلزات محدود نبود. هم‌زمان با افت سهام شرکت‌های فناوری، طلا نیز عقب نشست و برخی تحلیلگران، تأمین وجه تضمین و فروش اجباری دارایی‌ها را از عوامل تشدیدکننده فشار دانستند. 
همچنین داده‌های جریان سرمایه نشان داد در هفته منتهی به ۲۸ اکتبر، حدود یک میلیارد و ۵۱۰ میلیون دلار از صندوق‌های طلا و سایر فلزات گران‌بها خارج شده است؛ رقمی که به مجموعه این صندوق‌ها مربوط می‌شود، نه فقط صندوق‌های طلا.
برداشت تحلیلی از این هم‌زمانی آن است که بخشی از افت اخیر می‌تواند ریشه در نیاز به نقدینگی داشته باشد. سرمایه‌گذاری که در بازار دیگری زیان دیده یا با الزام تأمین وجه روبه‌رو شده، ممکن است طلای خود را نیز بفروشد. 
این وضعیت احتمال جهش‌های مقطعی پس از فروکش‌کردن فروش اجباری را افزایش می‌دهد، اما چنین جهشی به‌تنهایی نشانه پایان روند نزولی نیست؛ تداوم آن به بازگشت تقاضا و کاهش فشار بازار پول نیاز دارد.
هفته آینده؛ چشم طلا به اشتغال و مرز ۴ هزار دلار
بر اساس تقویم رسمی اداره آمار کار آمریکا، گزارش اشتغال ماه اکتبر روز جمعه، ششم نوامبر، منتشر خواهد شد. این گزارش، شامل اشتغال، نرخ بیکاری و دستمزدها، از مهم‌ترین رویدادهای هفته آینده است. 
انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در سوم نوامبر نیز می‌تواند از مسیر تغییر انتظارات سیاسی و اقتصادی، بر دلار و اوراق خزانه اثر بگذارد؛ هرچند جهت واکنش طلا را نمی‌توان پیشاپیش قطعی دانست. 
در سناریوی تحلیلی هفته پیش رو، آمار اشتغال قوی همراه با رشد بالای دستمزدها می‌تواند نگرانی از تداوم سخت‌گیری پولی را تقویت کند و فشار بر اونس را حفظ کند. 
در مقابل، داده‌های ضعیف‌تر از انتظار، در صورت کاهش بازده اوراق و تضعیف دلار، زمینه تنفس طلا را فراهم می‌کند. از نظر قیمتی نیز محدوده ۳ هزار و ۹۰۰ دلار نخستین مرز روانی نزدیک بازار و سطح ۴ هزار دلار معیار مهم‌تری برای ارزیابی قدرت بازگشت خواهد بود.
نشانه بازگشت خریداران چیست؟
محمد بیات، کارشناس اقتصادی در گفت‌وگو با خبرنگار اقتصادی خبرگزاری فارس در پاسخ به این پرسش که آیا افت اخیر، طلا را در آستانه بازگشت قرار داده است، گفت: شدت کاهش قیمت به‌تنهایی زمان بازگشت را مشخص نمی‌کند. نشانه مهم‌تر این است که بازار پس از انتشار یک خبر منفی چه رفتاری دارد. 
این کارشناس ادامه داد: اگر داده‌ای نامطلوب منتشر شود، اما قیمت کف تازه‌ای نسازد و خریداران افت را جمع کنند، می‌توان از کاهش قدرت فروشندگان صحبت کرد؛ پیش از آن، ارزانی نسبت به هفته قبل دلیل کافی برای تغییر روند نیست.
وی درباره نحوه ارزیابی گزارش اشتغال افزود: نباید فقط عدد اشتغال جدید را دید. ممکن است اشتغال از انتظار بیشتر باشد، اما رشد دستمزدها کاهش پیدا کند یا آمار ماه‌های قبل اصلاح شود. 
بیات تاکید کرد: برای طلا، ترکیب این ارقام و واکنش بازار اوراق اهمیت دارد. حتی یک گزارش ظاهراً قوی هم اگر از نگرانی تورمی بکاهد، الزاماً نتیجه منفی یکسانی برای اونس نخواهد داشت.
این کارشناس درباره احتمال صعود پس از انتخابات نیز تصریح کرد: افزایش نوسان را نباید با افزایش قطعی قیمت اشتباه گرفت. ممکن است نااطمینانی سیاسی ابتدا تقاضای طلا را بالا ببرد، اما هم‌زمان دلار هم تقویت شود و بخشی از آن اثر را خنثی کند. بازگشتی اعتبار بیشتری دارد که پس از فروکش‌کردن هیجان اولیه حفظ شود و با کاهش فشار فروش در چند نوبت معاملاتی همراه باشد.
بازگشت ممکن است؛ تغییر روند هنوز شرط دارد
طلا در آستانه هفته آینده با دو نیروی متقابل روبه‌روست: فشار ناشی از نگرانی درباره نرخ بهره و امکان بازگشت تقاضا پس از افت سنگین قیمت.
برآیند تحلیلی شرایط موجود، بازاری شکننده و مستعد نوسان را نشان می‌دهد؛ بازاری که در آن جهش کوتاه‌مدت محتمل است، اما برای اعلام پایان فشار نزولی هنوز به شواهد بیشتری نیاز دارد.
اگر دلار و بازده اوراق بالا بمانند و داده‌های اشتغال نیز انتظارات سیاست پولی سخت‌گیرانه را تقویت کنند، مسیر احیای اونس دشوار خواهد بود. 
در مقابل، کاهش این فشارها و بازپس‌گیری پایدار مرزهای روانی ازدست‌رفته می‌تواند به خریداران فرصت بدهد. هفته آینده برای طلا، بیش از آنکه زمان اتکا به یک پیش‌بینی قطعی باشد، زمان سنجش توان بازار برای ایستادن پس از موج فروش است.